Inception

Αρχίζει η ταινία...

"Όσο καλύτερα καταχωνιασμένη, όσο βαθύτερα κλεισμένη στο κεφάλι κάποιου βρίσκεται μια ιδέα, τόσο πιο ριζοσπαστική και σημαντική είναι"...στοπ!

Όσο καλή τεχνικά και από άποψη πλοκής αν ήταν η περι ης ο λόγος ταινία, η αφετηρία της είναι σάπια. Εν έτει 2010, το καλύτερο που μπόρεσε να κάνει ο Nolan, μετά από 10 χρόνια επεξεργασίας του συγκεκριμένου σεναρίου, ήταν μια ατομοκεντρική, και ιδεοληπτική αντίληψη; Ιδέες που πέφτουν από τον ουρανό και πρέπει να εισβάλεις στο κεφάλι του φωτισμένου για να τις κλέψεις. Ο Nolan κάνει, βέβαια, ενδιαφέρουσες προεκτάσεις στο ζήτημα των ονείρων, επεξεργαζόμενος τα διάφορα "επίπεδα ύπνου", εισάγοντας και προσαρμόζοντας με πρωτότυπο τρόπο τη διάσταση του χρόνου στο ονειρικό περιβάλλον, καθώς και αναδεικνύοντας προσεγμένες αντιθέσεις (πχ αλήθεια - λήθη). Παρολαυτά, είναι δυνατόν να θεωρήσουμε ως καλλιτεχνικά πρωτοπόρα, στις μέρες μας, μία ταινία η οποία χρειάζεται να επινοήσει ένα φανταστικό κόσμο (χωρίς καν την πρόθεση αληθοφάνειας στις σχέσεις που αφορούν την πραγματικότητα) για να προσπαθήσει, κατόπιν να τον αλλάξει; Φυσικά και γίνεται. Και δεν παύει να είναι πρωτοπόρα, σε σχέση με την κυρίαρχη ιδεολογία των μέσων, γενικά.

Απλά αν προβληματιζόμαστε (όπως οφείλουμε) για το περιεχόμενο των "ριζοσπαστικών" ταινιών, όπως και καλά κάνουμε, σκέψου ότι η ταινία αυτή παίζει να θεωρήθηκε και δυσνόητη, "πολύ μπροστά" και τα λοιπά, απ'ότι ακούω γύρω μου - τελικά άξιζε η αργοπορία.

Απλά,